Goed zo

Regelmatig lees ik m’n berichten terug. Maar ik moet zeggen, dat ik er niet veel van opsteek. Nog terughoudend, omdat ik een rot tijd achter de rug heb en er geen vertrouwen meer is. Dingen niet schrijven, omdat ik niemand wil raken op een negatieve manier. Waar heb ik dan een blog voor?

Dit is mijn laatste bericht, binnenkort verdwijnt dit.

Het ga jullie goed.

Nientje

117

Gisteren zou mijn opa 117 geworden zijn. Helaas werd hij maar 80, bijna dan, op 5 dagen na. Mijn opa was de liefste man. Zo lief. Alleen maar lieve herinneringen aan hem. Geduldig en slim.

Gefeliciteerd opa.

Goedemorgen

Vandaag een spannende dag. Voor een ander misschien iets gewoons, maar voor dit mensenschuw ding, een heel spannende dag. Bij mijn buurvrouw iemand opvangen om binnen te laten. En dat is eng, maar goed voor mij. Als ik dit doe en ik raak nietr in paniek, dan ben ik weer een stap verder. Kan de psych trots op mij zijn. Slecht geslapen, kort geslapen. Ook heel vermoeiend, dit. Wie had tien jaar geleden gedacht, dat ik hier zo’n moeite mee zou hebben, ik niet. Gelukkig heeft ze een lieve hond en daar ben ik gek op. Dan voel ik me ook meteen een stuk sterker, kan ik praten tegen de hond. Het heeft best lang geduurd, voor ik me hier “thuis” voel. Soms heb ik nog moeite, hee, ik woon pas zo’n 25 jaar hier ๐Ÿ™‚

Sinds ik mijn eigen hondje ben verloren, heb ik hier ook veel steun aan. Zo kan ik af en toe even mijn ei kwijt en toch kroelen met een hond. Nog nooit in mijn leven, heb ik een dier zo gemist, als mijn Sjaakie. Nog elke dag denk ik aan hem en mis ik hem. Het was ook zo’n lief hondje. Hij was altijd vrolijk. Een lief vrolijk manneke. Als hij je aankeek, dan keek hij zo lief met zijn zwarte dopneusje. Zijn ogen, daar kon je in verdrinken.

Ik in ieder geval wel. Er zat ook echt geen kwaad in. Alsof ik de wereld wil overtuigen, hoe lief hij was…..maar niemand hoeft dat te voelen natuurlijk. Mijn manneke.

Suffe muts

Ja, vandaag ben ik een suffe muts. Te veel gedaan gisteren en dan moet ik vandaag “betalen” . Gisteren is de mail van ons domein omgezet en dan moet ik mijn hoofd erbij houden. Heel veel dingen schrijf ik op en soms moet ik gewoon stoppen. Dan is het vol en kan er niets meer bij. Koppie slaat even vast. Maar na een tijdje overdenken, word het weer logisch en dan kan ik weer verder. Voor de bloeding, kon ik zoveel dingen tegelijkertijd, een multitasker. Nu is het 1 ding en niet meer. Het moet logisch zijn, anders kan ik echt in paniek raken. Het heeft lang geduurd, voordat ik dat heb geaccepteerd. Inleveren doet niemand graag.
Gelukkig had ik hulp. Ik weet wel dat ik er aan uit kom, maar toch heb ik de zenuwen. Daarna een korte nacht gehad en vandaag lekker met mijn vriendin op pad geweest.
Het was druk en mensen kwamen in mijn persoonlijke ruimte…iekzz…
Nu weer thuis. Wat dingetjes gedaan en straks lamballen voor de tv.

M’n mupke ๐Ÿ™‚

Zin in kerst

Kop koffie erbij, opgeruimd en nu even pauze, even bij kletsen. Het is een eind geleden dat ik schreef. Ik kon niet inloggen, was stilgezet uit voorzorg. Duurde even voor ik daar achter was, maar nu ben ik er weer. Hoe mijn leven nu verloopt? Raar. Overdag redelijk normaal. Beter in mijn vel en sommige momenten ben ik echt een tevreden mens. Natuurlijk is er nog een hoop te verwerken, net een scheiding achter de rug en mijn vertrouwen is compleet weg. Maar de watten zijn al een tijdje uit mijn hoofd en nu ben ik begonnen met verwerken. Ik doe dit met behulp van een psychotherapeut. En wat ben ik blij dat ik haar gevonden heb. Er is echt een klik en ik vertrouw haar. Dat wil voor mij heel wat zeggen. Het is fijn dat je met sommige vragen terecht kan. Soms klopt mijn gedrag niet bij mijn gevoel, heel raar. Op een moment dat ik het naar mijn zin heb, kan ik zonder reden gaan huilen. Geen idee waarom, maar dat schijnt erbij te horen.
‘S nachts heb ik veel angstaanvallen. Deze laatste weken zijn heel erg.
Onrealistische gedachten die mijn hoofd “bezet” houden. Eigenlijk heb ik dit al heel mijn leven, er is goed mee te leven. Als het erg is, is het heel moeilijk om een “normaal” leven er naast te hebben. Denken of problemen oplossen, lukt dan niet. De simpelste dingen, logica ontbreekt. Een lamp verwisselen stel ik uit, zoiets simpels. Ik blijf dan ook thuis, tot de watten weer uit het koppie zijn en ik weer verder kan leven. En volgens mij gaat het vandaag weer lukken. Straks een boodschap doen met een vriendin. Dan zijn we er even uit. Daarna alles weer oppakken en hopen op een normale nachtrust. Toch geef ik mijn leven nu een 8. Het is al zoveel beter dan 1 of 2 jaar geleden. Wankel, dat blijft, maar best tevreden.

Momentje

Zomaar een moment uit het leven van iemand met angst.

โ€™s Nachts, bijna niet geslapen, angst, angst en nog eens angst. Heel mijn lijf voelt raar en ik voel me zo klote. Het word steeds erger, dat onrustige kutgevoel. Zoโ€™n leuke dag gehad en dan weer die klote nacht in.

Ik duw mezelf het leven in, ik wil leven verdomme, mag ik nu onderhand eens leven?? Nee, eigenlijk niet. Ik moet iets ergs gedaan hebben, heb ik iemand benadeeld? Of is dit nog van vroeger, heb ik toen wat ergs gedaan? Dat moet toch wel, ergens moet ik een heel slecht mens zijn, anders heb je dat toch niet? Er moet wel iets heel ergs gebeurd zijn en dat schuilt diep in mij. Ik moet betalen voor dat ergs, ja, ik moet daarvoor betalen, daarom kan ik vannacht niet slapen. Daarom ben ik bang.

Nee, ik ben sterk. IK BEN STERK, ik kan alles. En ik kan het alleen. Eigenlijk heb ik toch nooit iemand nodig gehad? Echt nodig niet. Ik kan alles. Ik heb ook de kinderen alleen moeten doen, heb ik nooit echt hulp bij gehad. Ik ben trots op de mensen die ze nu zijn. Wat heb ik dan voor slechts gedaan. Dat moet voor de kinderen zijn gebeurd. Kan ik het mezelf niet herinneren misschien, verdrongen.

Ik ben sterk, ook met vechten, kracht genoeg, ik ben toch niet bang? Waarom leef ik dan in die klote angst. Ziet iemand het aan mij?? Zie ik er bang uit, nee, nee, dat kan niet. Ik durf elke confrontatie aan, als het gaat om recht! De laatste 4 jaar zoveel onrecht en angst. Ik hoor toch veilig te zijn thuis? Het enige plekkie, waar ik kan ademen, dat moet thuis zijn. Zoveel monsters in mijn leven. Maar nu niet meer. Nu is het veilig, dus ik kan toch ademen? Niemand in mโ€™n plek, mijn ruimte die aan mij kan komen, dus komt het dieper van binnen, dat moet wel. Ik durf niet meer te slapen vannacht, of zal ik iets drinken. Misschien dat ik dan beter slaap. Maar nee, ik mag toch niet gaan drinken. Ik kom beter in slaap, maar de aanvallen zijn dan erger, nee, niet drinken, of wel, nee, straks moet ik steeds meer om in slaap te komen, ik wil niet afhankelijk zijn van iets. Nee, misschien iets kleins, zo eens een paar keer, als het heel erg is. Ja, dat mag wel. Of ik vraag iets aan de dokter. Maar ik wil niet te diep slapen, als er dan wat is, hoor ik het niet. Ik slaap met mijn raam open. Er kan zo iemand naar binnen, maar laat ze maar komen, ik mep ze zo het raam uit, ik laat dat raam open, ik moet kunnen ademen, ik moet zuurstof hebben. Het gevoel dat ik een slecht mens ben gaat niet weg.ย  Wat heb ik dan gedaan? Het moet zo erg zijn. Anders verdien je dit niet. Ik moet mezelf herpakken, kom op Nien, Wat is dat toch met mij. Waarom kan ik niet normaal zijn? Die bubbels uit mijn lijf, die kriebels, kom op. Dat klote gevoel moet weg. Hoe doe ik dat, kom, ademen, gewoon, diep ademen, ogen open en wat gaan doen. Opstaan, kom op, opstaan. Ik lijk wel gek, maar ik ben dat niet, toch? Of..doet iedereen aardig en spreken ze het onderling af? Dat kan ook he..nee, dan zou ik dat toch merken, en zeker mijn mensjes, mijn mensjes zijn eerlijk. Maar ik dacht ook dat hij eerlijk was, iedereen manipuleert Nien, iedereen. Iedereen liegt, iedereen. Vertrouw niemand. Jij bent sterk. Niet janken, zogenaamd sterk iemand, zeikert, sta op en ga verder!!!

(Fractie van mijn gedachten en dat heeft weinig met realiteit te maken, dan zit ik in mijn angst)

Deze week

Voor mijn doen, een hele spannende week. En…ook echt een fijne week. Vrijdag naar de Primark geweest in Rotterdam met Mariska, Alies en Julia. Het was helemaal niet druk, ondanks de vakantie. Je loopt eigenlijk te slenteren achter iedereen aan, maar voor mij is dat “buiten spelen”.
Alleen al het ernaartoe gaan is al leuk. Alies en Julia zijn rond de 17, zo’n leuke leeftijd. Het is zo leuk om te horen wat er allemaal op school gebeurd en met hun vriendenkring, of waar ze uitgaan, wat ze vertellen over dingen. Gewoon leuk. Misschien ben ik snel tevreden:)
Eenmaal uit de Primark, weer terug naar huis, moesten we ook nog even langs een kapperswinkel. Mariska is kapster en haar dochter was bij een “specialist” geweest, om het haar te kleuren. Dit was mislukt en er zat een groenige gloed over. Schanedalig, betaal je zo veel bij een รซrkend iemand” en dan mag moeders het nog oplossen. Ook was het haar veel te kort geknipt. Ik moest meteen denken, aan die keer, dat mijn dochter eens bij een vriendinnetje was. Ik denk dat ze 11 was. De toenmalige vriendin van die vader, had de wenkbrouwen gedaan van Mandy. Ik was zo boos en verdrietig, dat een vreemd iemand aan mijn kind had gezeten. Zoiets ga je toch niet doen!! Dan zeg je toch eerst, dat het aan de moeder gevraagd moet worden. Zelfs nu nog zie ik het, te kort aan de uiteindes. Maar gewoon het idee al…Niet leuk. Ik krijg nog steeds een akelig gevoel, als ik daar aan denk.
Maar die dag was goed gevuld dus.

Vandaag, zondag, een dagje Beverwijk, naar de bazaar en de zwarte markt. Wauw, mijn leven zit weer in de lift. Met 3 meiden, euh, ouwe mutsen op pad. Gezellig koffie op en ook daar was het helemaal niet druk. Ik heb nog naar een sjaal gekeken, maar die verkoper was zo doordouwerig, dat ik besloot hem niet te nemen. Ik hou niet van die aggressieve verkopers. Ik heb daar groente gekocht, voor mijn cavia’s en een paar diadeempjes. Dan kan ik mijn haar uit mijn gezicht doen, als ik mijn lenzen in en uit doe. 5 voor een euro, dus ik heb er 5 en kan ik er weer jaren tegenaan ๐Ÿ™‚ Het was echt een fijne dag. Lekker rond gesnuffeld en gebept. En deze week totaal geen paniek gehad, heel de week niet, ook niet ’s nachts. Dat is echt uniek. Het word zo lekker rustig in mijn hoofd. Het kan morgen weer anders zijn hoor, maar voor nu is het echt, genieten. Ik heb altijd het gevoel, dat ik moet afrekenen, als ik ergens van heb genoten. Foei Nien, mag niet genieten.
Bang dat het weer afgepakt word. Maar deze week heb ik weer meegepikt.

Saunders Tattoo..Ben was er zelf niet.
Lekker koffie met een broodje
Kerst, nu al.

oeff

Wat een weekend. Het is moeilijk, om hormonen oorlog te hebben en tegelijkertijd ergens doorheen te moeten. Omdat mijn schildklier de pieken en dalen niet meer opvangt, zal ik het heviger beleven. Ik moet dat toch eens leren handelen. Afleiding, trucjes, wat dan ook, dit stuurt mijn leven te veel. Vrijdag ging het nog wel. maar zaterdag was het om gek van te worden en net die dag, heb ik met Nico bij Renรฉ laminaat gelegd. ‘Smiddags werd ik ineens heel verdrietig, waarom????
Toen ging ik ook nog onderuit, achterover, maar net op dat moment, wilde Nico naar de winkel. YES afleiding. Daarna ging het wel weer.

Eรฉnmaal thuisgekomen, toch even kijken waarom mijn arm zo zeer deed. Waarschijnlijk op een pak laminaat gevallen. Het zag flink blauw. Nu minder en heb ik er ook nog maar een beetje last van. Dan kan je merken, dat je iets ouder word. Sneller blauwe plekken. Diabeet zijn zal ook niet helpen.
Ik zal hieronder mijn vreselijke zielige arm laten zien ๐Ÿ™‚

armke1
Armke vandaag

Ik had echt geen idee, dat het zo’n plek zou worden. Loop dus al 2 dagen met lange mouwen ๐Ÿ™‚ Verder niet veel te melden. Zondag had ik spierpijn en was ik stijf. Toch een superdag gehad met An, even mijn gedachtes op oneindig en veel gelachen. Boodschapjes gedaan en koffie gedronken. En…..bij de Ikea gegeten. Ik een kindermenu en An frietjes met een schnizel.
Het was er druk, maar met An erbij, ben ik vrij rustig, ondanks die vele vreemde mensen. Toch wel weer heel blij, dat ik in de veilige auto zat. Angsten worden nu ook versterkt..lang leve de overgang. Ik ben wel blij tegenwoordig met de zelfscan kassa’s in winkels. Weinig menselijk contact. Op dagen als gisteren is dat mooi meegenomen.

De winter, ofwel koude natte dagen, ben ik al beu trouwens, dus van mij mag de zon weer komen. Vandaag de verwarming weer ingesteld op het weekmenu. O, en ik kreeg de afrekening van de energie. Nog geen โ‚ฌ2- bijbetalen, dus joepie. Ik ben altijd zenuwachtig voor die dingen.

Genoeg getypt vandaag. Fijne week verder gewenst voor iedereen ๐Ÿ™‚
Nog een leuke afbeelding, gevonden op internet, die wel op dit winterse weer van toepassing is ๐Ÿ™‚

Hoe het nu is

Het gaat goed hier. Ik vind steeds meer de rust in mijn hoofd. Ik heb al sinds mijn kindertijd ’s nachts paniekaanvallen en deze zijn minder. Alsof alles tot rust komt en ik mezelf een vakantie geef van m’n gedachtes. Vandaag verveelde ik me zelfs even. Dat heb ik zolang niet durven zeggen, dan voelde ik me schuldig, omdat er altijd nuttige dingen te doen zijn. Ik had geen zin in nuttige dingen, had net van alles gedaan en ik mocht lamballen…overdag, zonder zenuwachtig te worden.
Vandaag mijn knaafjes verschoond. Ze waren zo kroelerig ๐Ÿ™‚ Ook heb ik foto’s gemaakt, ik zet er zo online. Veel muziek gedraaid en meegezongen. Het word langzaam kouder, ook ’s nachts. Ik heb m’n winterdekbed op m’n bed gedaan, dat was nodig.
M’n kat was boos, want ondanks de kastratie, zit er nog een stukje eierstok die de hormonen zijn gang laten gaan. Ze is dan niet zichzelf en ze had boven geplast. Ik ben 3 dagen bezig geweest, om alles schoon te maken. Dat vind ik toch zo vies, de geur van kattenpies. Maar het is weg en alles blinkt weer. Saai leven he? Er gebeurd weinig en dat vind ik heerlijk.

Link ๐Ÿ™‚ net een tomaatje op
Biru, we doen verstoppertje

Energie

Vandaag veel energie. Heb lekker veel kunnen doen. Voor mijn doen is het veel. Misschien dat een ander zegt, dat hij dat in een middagje doet, of een uurtje ๐Ÿ™ Maar ja, mijn lijf werk nou eenmaal niet altijd mee. Gisteren een leuke dag gehad met An, nog wat boodschapjes gedaan. Vandaag de kooien, de wc, de was gedaan en opgeruimd natuurlijk. Zelfs het eten staat klaar om gekookt te worden.
Ik mis mijn koffie, die heb ik nog niet op. Als ik namelijk ga zitten, blijf ik zitten, dan word het opstaan een uitdaging hahaha, geen zin meer.
M’n katje vindt dat echt niet leuk, die is boven, heeft een hekel aan de stofzuiger. (Wie niet?) Het geeft wel weer voldoening en het ruikt lekker naar schoonmaakmiddel. Bijna kwart voor 4, veel zal ik vandaag niet meer doen. Utopia kijken, nog wat freubelen, maar wel op mijn krent. Ik zag laatst een leuk plaatje op internet:


Je hebt zo veel quotes, maar deze vond ik zo leuk en zo waar. Nou, even nog wat werken en dan koken. Heerlijk zo’n saai nietszeggend berichtje. Even geen spannende dingen…..

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑