Ma

Mijn lieve Moekie, ik mis je zo erg.
Je zou gisteren 84 zijn geworden.
Ik probeer sterk te zijn, net als jij
De ene dag lukt het beter als de andere
Ik geniet van kleine dingen, bloemetjes, tuintje, lichtjes, m’n katje, m’n knaafjes.
M’n kindjes, ik ben zo blij en trots op de mensen die ze zijn.

Soms heb ik je heel hard nodig Ma. Maar je bent er niet. Ik zoek je in allerlei dingen of momenten, in elk levend wezentje.
Ik kan je niet vinden, zoek ik verkeerd?

Een feit blijft het, dat alles in mijn leven een stuk minder is, omdat ik het niet kan delen met jou.


Gefeliciteerd Ma

Het lijkt wel zomer, zo lekker is het. Ben een kleine week ziek geweest en begin mijn energie een beetje terug te krijgen. Heb gisteren de achtertuin gedaan. Nou heb ik best een grote tuin vind ik, maar het meeste is tegelwerk. Azijn op de tegels en goed aanvegen, is het zwaarste werk geweest. O, en sommige tegels opgehoogd en daar kreeg ik hulp bij van de oudste, Ron.
Binnen had ik al potjes staan, begin Maart gezaaid. Komkommer, tomaat, paprika, uitjes, pompoenen, dat soort. Het meeste gaat op aan de cavia’s. Onbespoten uit eigen tuin. Verser kan niet en ze smullen er al wat jaartjes van. Ook heb ik een kersenboom gepland en staan er wat braamstruikjes en de bramen vind ik het lekkerst als ze rood zijn. Ze zijn dan lekker zuur. Ik hou toch wel van zure dingen. In de avond heel tevreden terugkijken, op een nette tuin. Bekaf, alles doet zeer, tong op m’n knieën , maar zo tevreden. Vandaag moet ik het bekopen natuurlijk. Vanmorgen heb ik even met de buuf van 2 deuren links van ons, aan de tuintafel gezeten aan de voorkant. Hebben lekker koffie op, ik met de hond geknuffeld, daar geniet ik zo van. Mijn hondje is nog niet zo lang geleden gestorven. Die missen we zo. Dan weet je pas goed, hoeveel dat Sjaak in ons leven was. Hij is 17 geworden, of ouder. Hij kwam uit het asiel, zijn precieze leeftijd wisten ze niet.
Zo’n hondje krijgen we nooit meer. Hij was perfect!!! Zo lief, zo trouw. En ook mooi, altijd vrolijk en hij kon heerlijk gek doen, zelfs springen en rennen tot bijna zijn laatste dag. Waarom hij in het asiel zat, geen idee. Van het begin af aan, was hij perfect, zo lief. Kinderen, katten, alles ging goed. Nooit willen vechten. Ik kan nog wel uren doorzwammen over Sjaak. Hij was m’n maatje. Het gemis is dan ook enorm. Af en toe laat de buuf dus haar hond vrij, zodat ik kan kroelen.

Mandy en Sjaak toen we hem een paar jaar hadden
Sjaak en Emmetje

Vandaag zou mijn moeder 84 geworden zijn. En hoewel ik haar elke dag wel mis, is het vandaag toch extra. Over mijn moeder kan ik boeken schrijven. Ik had geen leuke vader en was blij dat mijn ouders gingen scheiden. Nooit iets gemist in mijn leven. Zij was mijn ondergrond, mijn veilige honk. Alles gewoon. Ik gun iedereen zo’n moeder. Zou de wereld er heel wat beter uitzien!! Gefeliciteerd Ma. We missen je.

Zondag

Zondag is mijn dag. Lekker op pad met m’n vriendin (An) We gaan missies doen en Pokémon Go, je weet wel, wat vrouwen boven de 50 doen 🙂 Dat is de dag, dat even alles uit mijn hoofd gaat, wat er heel de week erin gepropt wordt. Het proberen te voldoen aan iedereen. Bovenal aan de kinderen, niemand wil zijn kinderen zorgen laten maken. Vaak is er paniek bij mij. Het zijn opmerkingen van mensen, die me op een dwaalspoor zetten. Dan moet ik dat oplossen, dat gevoel zit ook in mijn DNA, de wereldproblematiek, dat moet ik oplossen. In mijn hoofd is er zoveel paniek. Elke dag is het moeilijk, maar wel te doen. Zolang er geen problemen bijkomen. Een telefoontje naar buiten moeten doen, daar kan heel mijn week van kapot gaan. En er zijn dingen, die je zonder persoonlijk contact kunt doen. Bijvoorbeeld, medicijnen bestellen, dat kan nu ook op een antwoordapparaat. Heerlijk, geen menselijk contact. Een boodschap bij de appie, met je mobiel en een app, is het mogenlijk om het contactloos te doen. Dat is dan fijner om daar mijn boodschappen te doen. Er zijn heel veel trucjes en volgens mij, kom ik best “normaal” over, daar werk ik wel aan in ieder geval. Maar het blijft moeilijk. En dan deze zondag, dan kan ik mijn kop weer leeggooien. Een reboot. Ik kan dat niet genoeg zeggen tegen haar, hoe erg ik dat waardeer. Dus An, we gaan weer op missie de volgende zondag…tot typs…

Vandaag

Een gewone dag, net als andere dagen, toch scheelt het veel. Ik moet echt wel helder uit mijn slaap komen, anders heb je niet veel aan mij. Niet helder, dan veel paniek. Maar vandaag ben ik helder. Ik had met een back-up terugzetten, zo’n beetje heel m’n site vermeubeld. Samen met m’n provider is het opgelost. Dat is iets wat echt niet lukt, als ik niet helder ben. Dan raak ik al in paniek, contact zoeken met iemand buiten het gezin, is en blijft eng. Ik ben nooit zo’n mensenmens geweest, kan slecht over koetjes en kalfjes praten, Na de bloeding, is dit heel hevig geworden. Twee dingen tegelijk, onmogelijk. Voor de bloeding, een multitasker. En je worstelt er zo lang mee, voor je al je nieuwe gebreken kenbaar hebt en dan ook nog weten, hoe je ermee omgaat. Ik blijf het ook uitleggen aan iedereen en ik zie ze denken, jaja…..blabla…. Soms word ik zo boos op de reclame boodschap
van hersenbloedingen,

Al die kenmerken had ik niet en daarom werd ik pas serieus genomen na 3 dagen. Ook word gezegd, dat het maar een klein bloedinkje was. Maar mijn hele leven is erdoor veranderd. En dat heb je zelf niet door en je omgeving ook niet zo snel. Ik weet dat het geen keuze is, maar een scheve mond of lamme arm, persoonlijk heeft dit mijn voorkeur. Dat word gezien en serieus genomen. 10 jaar is het nu geleden en nu pas weet ik, wat het me heeft gekost. En dan had ik ook een fijne dokter, die me geloofde en me doorverwees, zodat het behandeld kon worden. Wel ben ik enorm dankbaar voor de dingen die ik wel kan, die ik zie, die ik beleef. Het besef is er heus wel, ik ben heel dankbaar. Maar je word zoveel meer begrepen, door iedereen. Toendertijd had ik een hele goede baas, die me overal mee hielp, maar na een tijd, kom je er gewoon achter, dat je werk niet meer gaat. Van systeembeheer, naar een website aanpassen. Afhankelijk zijn van bepaalde mensen, bijvoorbeeld het vervoer. Ik ben soms een gevaar op de weg. Voor andere is dit ook nog eens gevaarlijk. Ik heb een enorme steun gehad aan bepaalde mensen. Daar ben ik nu nog dankbaar voor.

Nou nog leren hoe je accepteert Ik heb overigens nog genoeg om van te genieten hoor. Ik ben gek op mijn kinderen, m’n beestjes en ik rommel graag in m’n tuin. Kwaliteit is er volop in mijn leven. Ook al heb ik veel moeten inleveren. Voorbeeldje: 🙂

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑