It’s a girl

25 jaar geleden, ’s avonds om 23.42 uur kwam Mandy op de wereld.
Vandaag is ze dus 25. Weer dringt het door, wat hebben we grote kinderen, ik zei het vanmorgen nog tegen m’n zusje en die had hetzelfde. Die zat aan een ontbijt met haar zoon. Terugkijkende op de jaren, weet ik dat we ze alle 25 meegemaakt hebben, maar toch, dat kleine huppelend mensje, in een zomerjurkje met een hoedje en dan die grote blauwe ogen… dat leek nog zo kort geleden.
Weer zo’n clich├ę die me laat verbazen. Dan mag ik toch ook in mijn handen klappen van geluk hoor. 3 Kinderen, gezond. Dat probeer ik me toch ook wel te beseffen. Even goed inprenten, dit is geluk!!
Elke dag zo ongeveer, wil ik daar wel bij stil staan, bij hetgeen wat er wel is.
O, weet je waar ik ook mee bezig ben? Een hele simpele bucket list, met dingen die best te halen zijn. Zo zou ik best eens van een brug willen springen, zo het water in. Wetende dat het diep genoeg is en ik niet land op een wrak van een auto ofzo. (daar zit de angst) en ooit, ooit wil ik graag onder een waterval staan. Hoeft niet groot te zijn, liever niet zelfs, dan doet het water zeer bij het landen ­čÖé Ik denk ook, dat ik te lang heb stilgestaan, vergeten te leven. Ik mag weer leven. Ik mag dingen verwachten in m’n leven.
Zolang loop ik al met een ingebouwd schuldgevoel, dat ik iedereen te kort doe. Juist ook, omdat ik nooit tevreden ben met mezelf, heb ik het in mijn hoofd, dat er voor een ander ook nooit tevredenheid is over mij. Waar komt dat vandaan?
Nou, morgen is er weer een dag die we met twee handen aanpakken

Smile and live!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑