Hey Google

Hoeveel zoektochten ik al gehad heb, veel in ieder geval. Mijn logica waar ik iets wegleg, is per minuut verschillend. Vanmorgen dacht ik ineens, wat zou het leuk zijn om mijn knaafjes te streamen hier. Het kan met een oude IPad en ja, waar heb ik dat ding gelegd. Op het moment dat ik dat deed, vond ik het vast en zeker een geweldig idee.
Paar uur verder, boven en onder in het huis, had ik een helder idee en ja, daar lag hij. Nou heeft iedereen dat wel eens natuurlijk. Bij mij komt het vaak voor. Maar ik vind het wel. Ook omdat ik niet opgeef. Ooit moet weer dat helder moment komen, waar de logica van toen weer in me opkomt.
Heb ik trouwens ook met films en ik word gek van mezelf als ik het niet weet. Zonder internet zou ik al knetter zijn. Lang leve Google. Nico heeft beneden en op zijn kamer ook zo’n google ding, die van alles kan en ik moet zeggen, het word steeds meer gebruikt. Voor koken bijvoorbeeld. Hee Google, zet alarm in 10 minuten en na die 10 minuten klinkt het geluid van de wekker. Handig, want ik kan soms tig keer op de klok kijken en na een paar keer komt pas de tijd echt binnen. Als ik niet op een liedje kan komen, of een acteur, of wat voor vraag dan ook, dan helpt google. Ook werkt het samen met spotify, dus als ik zin in muziek heb, Hee Google…… Steeds vaker en soms ook dagen niet. Dan vergeet ik het dat hij staat te wachten op het volgende commando. Je moet wel specifiek zijn trouwens, soms denk ik dat het te veel begrijpt. Dan staat het alarm op 10 minuten en dan vraag ik, “Hoeveel tijd heb ik nog?” Hij gaat dan schatten, hoeveel tijd ik meega en dat wil toch bijna niemand weten?

Nou ben ik echt geen ster in de Engelse taal, maar hij verstaat me beter, als ik het vraag in het engels..wat zegt dat over mij?
Vannacht heb ik een nacht overgeslagen met slapen. De nieuwe pillekes laten me een gat in de dag slapen en zo verslaap ik alles. Dus wil ik mezelf een beetje trainen om op deze manier wat tijd te winnen. Straks loop ik even naar de slager, of fietsen, kan ook en dan hoop ik dat ik verder niet te veel zit, want ik ga het nu wel voelen. Heel misschien fiets ik wel wat verder, heeeeel heeeeel misschien… wakker blijven Nien, wakker blijven.

Trapje op

Het wisselen van medicatie valt me heel zwaar, ik slaap een gat in de dag, jank als ik een wild bloemetje zie, zomaar in de harde wereld gegroeid…je snapt het wel. EMO. Gevoelens niet echt onder controle en dat kan ik niet gebruiken. Ik voel me weer als een paar jaar terug en toen vond ik mezelf een zwak misbaksel. Maar wanneer ben ik wel tevreden met mezelf?? Komt die dag ooit nog? Ondanks dat, hebben we wel hele fijne dagen achter de rug. Moederdag bijvoorbeeld. Mijn kinderen en An waren er. We hebben een leuke dag gehad, net als vroeger. Veel gelachen. Ook heb ik leuke cadeautjes gehad. Dat hebben we gisteren in elkaar gezet. Een hor boven. En uitzetijzers die niet uitsteken, anders werkt de hor niet echt 🙂 Mijn katje kan veilig rondneuzen nu, met de ramen open. Heerlijk.
Na moederdag hebben we het ’s avonds nog eens over gedaan, met de gourmet. De week erna was ik niks waard, maar die dagen pakken ze niet af!! Hopenlijk blijft het steken in mijn hoofd. Is niet meer zeker na mijn sab.
Vaak genoeg wel van die, oja, momenten, dus het zit er wel, maar vaak kan ik er niet bij. Deze week gaat het emotioneel iets beter. Maar sterk ben ik nog lang niet. Het wrakkerige is er wat vanaf. Toch zie ik het weer als een grote stap onhoog op mijn persoonlijke ladder.

Woensdag een zenuwslopende dag gehad. Mijn kat was ziek. Niet ziekziek, maar zwak. Springen ging niet, strekken niet. Ze heeft altijd wel moeite met krolse dagen (ondanks de castratie, ze hoort ook geen eierstokken te hebben) maar deze keer kwam ze er niet zelf bovenop. Dinsdag was ze al niet zichzelf. Ik had ’s morgens dus een afspraak gemaakt en ik kon ’s middags terecht . Zenuwslopend, wat als ik haar ook nog verlies, we zijn al zoveel verloren de laatste tijd. Een cavia, Kevin, mijn kat Emmetje en mijn maatje Sjaak, de beste hond ooit!! Allemaal in een maandje tijd. Zenuwen razen door mijn lijf. Mandy kon eerder vrij nemen van haar werk, dus die heeft mij gehaald en gebracht. Je kon merken, dat ze zich groot hield voor mij. Endelijk aan de beurt. Helemaal nagekeken en ze oogde wel wat kwakjes, maar er kon niets gevonden worden. Ze heeft pijnstillers gekregen met onstekingsremmer erin en gisteren sjeesde ze door het huis voor het eerst. HAPPY….we gaan de pijnstillers afbouwen. Vrijdag was Nico jarig. Die heeft zichzelf een BMW cadeau gedaan. Geen nieuwe, maar het model, waar hij zo gek op is. Hij is er zo gelukkig mee. Vandaag laat hij hem even nakijken in zijn favo garage en dan zet hij zijn oude in de verkoop.
Hij vierde zijn verjaardag met een stel vrienden de dag erna. Naar de bios geweest en auto uitproberen. Niet als een gek hoor. Nico is een zuinig iemand. Je leest het, allemaal positief, dus ik klap in mijn handjes.
Thuis is de sfeer nu neutraal.
Zondag gaan we, als het goed is naar Someren, An en ik. An moest gisteren even naar haar lichaam luisteren en thuis bijladen. Dan mis ik haar wel hoor. Maar zondag gaan we tussen de vlinders zitten. Lijkt me zo leuk!! Ze hebben daar meer dieren, tropische, maar voor mij zijn de vlinders het meest aantrekkelijk.

Nu ben ik aan het wachten op iemand van de cv ketel voor onderhoud. Ook eng! Dat blijft een dingetje. Vreemde mensen. Niet weten wat me te wachten staat, ongemakkelijk. Ik denk dat ik alvast ga koken, dan ben ik bezig en dat leid me af. Nasi, dus ’s avonds smaakt hij dan nog beter 🙂

Sterker?

Weer een paar ondernemende dagen achter de rug.
DE 24 uurs meting van mijn bloeddruk. Het viel me mee, weinig hinder van gehad, mijn arm voelt wel tintelend aan, maar kon ondanks toch goed slapen. Ik had 1 paniek aanval en dat kon je duidelijk terugzien. Daar had ik een hoge piek. De uitslag viel gelukkig mee, ik hoef geen extra medicatie, dus alleen 1 verandering en tot nu toe valt die ook mee. Ik tril meer, maar dat zou overgaan. Ook heb ik 1 ding meer meegekregen en dat is tegen de hooikoorts. Nou hopen dat dit aanslaat en ik geen piekogen meer krijg enzo.
Ook heb ik iets meer info over de gas-bypass gevraagd. Die werd me voorgesteld. Ik moet daar nog eens goed over nadenken thuis.

Gastric Bypass


Ze geven me dan een doorverwijzing naar het Bariatrisch Centrum in Bergen op Zoom. En zij geven me dan meer info over het traject wat je moet ondergaan. Het is zeker geen makkelijke oplossing. Het is een ondersteuning om het gewicht te verliezen en zo ook mijn suikerspiegel goed te houden. Deze week ging snel, veel gebeurd en snel gebeurd en volgend mij komt het nu binnen wat er gebeurd is, deze week.
Ik ben emo aan het worden en meestal komt er dan weer piekeren en janken. Ik zou willen dat ik daar ook sterker in word. Maar stiekum ben ik vandaag ook al trots op mezelf.

Bariatrisch Centrum


Het is wel een grote stap vooruit. En onomkeerbaar. Op deze manier krijg ik steeds meer zin in “mijn nieuwe leven” Ook heb ik zoiets van, waarom deed ik dit nooit eerder ? En meteen krijg ik van mezelf antwoord. Je doet er niet toe. Is dit dan zo sterk in mijn karakter geslopen? Waarom moet ik mezelf zo naar beneden halen? Ik denk dat ik een ander voor wil zijn, dan doet het niet zo’n pijn. Mensen zijn maar complexe dingen 🙂

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑