Goedemorgen

Vandaag een spannende dag. Voor een ander misschien iets gewoons, maar voor dit mensenschuw ding, een heel spannende dag. Bij mijn buurvrouw iemand opvangen om binnen te laten. En dat is eng, maar goed voor mij. Als ik dit doe en ik raak nietr in paniek, dan ben ik weer een stap verder. Kan de psych trots op mij zijn. Slecht geslapen, kort geslapen. Ook heel vermoeiend, dit. Wie had tien jaar geleden gedacht, dat ik hier zo’n moeite mee zou hebben, ik niet. Gelukkig heeft ze een lieve hond en daar ben ik gek op. Dan voel ik me ook meteen een stuk sterker, kan ik praten tegen de hond. Het heeft best lang geduurd, voor ik me hier “thuis” voel. Soms heb ik nog moeite, hee, ik woon pas zo’n 25 jaar hier šŸ™‚

Sinds ik mijn eigen hondje ben verloren, heb ik hier ook veel steun aan. Zo kan ik af en toe even mijn ei kwijt en toch kroelen met een hond. Nog nooit in mijn leven, heb ik een dier zo gemist, als mijn Sjaakie. Nog elke dag denk ik aan hem en mis ik hem. Het was ook zo’n lief hondje. Hij was altijd vrolijk. Een lief vrolijk manneke. Als hij je aankeek, dan keek hij zo lief met zijn zwarte dopneusje. Zijn ogen, daar kon je in verdrinken.

Ik in ieder geval wel. Er zat ook echt geen kwaad in. Alsof ik de wereld wil overtuigen, hoe lief hij was…..maar niemand hoeft dat te voelen natuurlijk. Mijn manneke.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑