Zomer?

Zo’n 30 graden buiten en ik heb een heerlijke dag gehad. Gisteren met mijn dochter in een foodmarket geweest. In oude casino bioscoop in Breda. Heel veel verschillende dingen gezien. Allemaal eetcubics uit verschillende landen. En Nien koos een hollandse hamburger ๐Ÿ™‚ Mandy had mini loempia’s en garnaal staarten in beslag. Het zag er allemaal zo leuk uit. Ook hadden we bubbelthee genomen. Icetea met celbubbels en een aardbei smaak, de bubbels zelf hadden ook nog een smaakje, dat je uiteraard zelf kon kiezen. Maar gewoon het weggaan met Mandy is voor mij al leuk genoeg. Vandaag met Anneke weggeweest. We hebben een tuincentrum bezocht waar ze knaafjes hadden. Ik smolt en bijna had ik er een paar genomen. Daarna hebben we koffie gedronken met iets lekkers en we hebben heerlijk gekletst. Anneke heeft aan een half woord genoeg en dat praat gewoon fijn. Ze heeft heel veel meegemaakt in een korte tijd en ik bewonder haar enorm.
Een hele fijne dag gehad en morgen is het een saaie dag thuis. De knaafjes roepen wel heel hard eigenlijk. In mijn achterhoofd hoor ik mezelf al zeggen dat ik nog een kooi heb en genoeg zooi om een kudde op te vangen. Verstandig zijn is soms zo moeilijk. Zondag was het vaderdag, ook die dag is normaal verlopen. Dat was fijn, daar zag ik heel erg tegenop. Bang dat de kinderen een rotdag zouden krijgen. Al met al mag ik helemaal niet klagen en dat doe ik dan ook niet. De dingen die we soms voor lief nemen, zijn de moeite waard, om bij stil te staan en te genieten. Straks nog even de tuin in, bloemen water geven en dan koffie en hangen. Deze dagen heb ik weer in the pocket!!

Chillen

Mooi weer geweest en binnen ook bezig geweest. Dus weinig met de pc gedaan. Ik ben aan het witten en tja, dat gaat niet snel. Al wil ik elke dag een beetje doen, het lukt me gewoonweg niet. De ene dag draait de wereld al, als ik op de eerste tree sta van mijn keukentrap, de andere dag heb ik geen energie, dan ook nog de gewone dingen proberen bij te houden. Soms is dat zo ontmoedigend. Ik wil zo graag. Na een week, heb ik de muren van de wc gedaan. Maar als ik het muurtje per muurtje doe, dan moet het toch klaar zijn, als de wc weer aan de beurt is ๐Ÿ™‚

Gisteren ben ik in Poppel geweest bij An. We hebben niet veel gedaan. Beetje chillen in de tuin, BBQ aangedaan en samen gezellig een leuke dag gehad. Lekker beppen, koffietje op. Was een fijne dag. En vorige week, toen hebben we veel dieren gezien. Van vlinders tot adelaars, van uiltjes tot slangen, stokstaartjes, aapjes…ongelooflijk veel. De dag erna was ik behoorlijk van de kaart. Dat wat we in 1 dag hadden gedaan, dat zou ik zo graag met mijn kinderen gedaan hebben. Had ik maar mijn rijbewijs gehaald. Gewoon toen ik ging werken, geรซist, dat ik een percentage van mijn loon in een rijbewijs kon steken. Wat ben ik altijd een watje geweest.

Maar dat heeft me een week gekost, om het in mijn hoofd weer helder te krijgen. Van het ene moment, naar het andere, van de ene gedachte, naa de andere, waarom dit en waarom dat. Toch merk ik, al is het met mierenstapjes, dat ik de dingen kan oplossen. En als het logisch is, dan zijn de vragen weg en kan ik het een plekje geven. Dat wil niet zeggen, dat er overal een oplossing voor is gekomen, maar dat ik me neerleg dat het gebeurd is. Dat ik er niets aan kan doen, om het te verbeteren, maar dat ik heb geleerd en er de volgende keer beter op kan reageren. Praten helpt ook.

Hier enkele foto’s van de diertjes ๐Ÿ™‚

Hey Google

Hoeveel zoektochten ik al gehad heb, veel in ieder geval. Mijn logica waar ik iets wegleg, is per minuut verschillend. Vanmorgen dacht ik ineens, wat zou het leuk zijn om mijn knaafjes te streamen hier. Het kan met een oude IPad en ja, waar heb ik dat ding gelegd. Op het moment dat ik dat deed, vond ik het vast en zeker een geweldig idee.
Paar uur verder, boven en onder in het huis, had ik een helder idee en ja, daar lag hij. Nou heeft iedereen dat wel eens natuurlijk. Bij mij komt het vaak voor. Maar ik vind het wel. Ook omdat ik niet opgeef. Ooit moet weer dat helder moment komen, waar de logica van toen weer in me opkomt.
Heb ik trouwens ook met films en ik word gek van mezelf als ik het niet weet. Zonder internet zou ik al knetter zijn. Lang leve Google. Nico heeft beneden en op zijn kamer ook zo’n google ding, die van alles kan en ik moet zeggen, het word steeds meer gebruikt. Voor koken bijvoorbeeld. Hee Google, zet alarm in 10 minuten en na die 10 minuten klinkt het geluid van de wekker. Handig, want ik kan soms tig keer op de klok kijken en na een paar keer komt pas de tijd echt binnen. Als ik niet op een liedje kan komen, of een acteur, of wat voor vraag dan ook, dan helpt google. Ook werkt het samen met spotify, dus als ik zin in muziek heb, Hee Google…… Steeds vaker en soms ook dagen niet. Dan vergeet ik het dat hij staat te wachten op het volgende commando. Je moet wel specifiek zijn trouwens, soms denk ik dat het te veel begrijpt. Dan staat het alarm op 10 minuten en dan vraag ik, “Hoeveel tijd heb ik nog?” Hij gaat dan schatten, hoeveel tijd ik meega en dat wil toch bijna niemand weten?

Nou ben ik echt geen ster in de Engelse taal, maar hij verstaat me beter, als ik het vraag in het engels..wat zegt dat over mij?
Vannacht heb ik een nacht overgeslagen met slapen. De nieuwe pillekes laten me een gat in de dag slapen en zo verslaap ik alles. Dus wil ik mezelf een beetje trainen om op deze manier wat tijd te winnen. Straks loop ik even naar de slager, of fietsen, kan ook en dan hoop ik dat ik verder niet te veel zit, want ik ga het nu wel voelen. Heel misschien fiets ik wel wat verder, heeeeel heeeeel misschien… wakker blijven Nien, wakker blijven.

Trapje op

Het wisselen van medicatie valt me heel zwaar, ik slaap een gat in de dag, jank als ik een wild bloemetje zie, zomaar in de harde wereld gegroeid…je snapt het wel. EMO. Gevoelens niet echt onder controle en dat kan ik niet gebruiken. Ik voel me weer als een paar jaar terug en toen vond ik mezelf een zwak misbaksel. Maar wanneer ben ik wel tevreden met mezelf?? Komt die dag ooit nog? Ondanks dat, hebben we wel hele fijne dagen achter de rug. Moederdag bijvoorbeeld. Mijn kinderen en An waren er. We hebben een leuke dag gehad, net als vroeger. Veel gelachen. Ook heb ik leuke cadeautjes gehad. Dat hebben we gisteren in elkaar gezet. Een hor boven. En uitzetijzers die niet uitsteken, anders werkt de hor niet echt ๐Ÿ™‚ Mijn katje kan veilig rondneuzen nu, met de ramen open. Heerlijk.
Na moederdag hebben we het ’s avonds nog eens over gedaan, met de gourmet. De week erna was ik niks waard, maar die dagen pakken ze niet af!! Hopenlijk blijft het steken in mijn hoofd. Is niet meer zeker na mijn sab.
Vaak genoeg wel van die, oja, momenten, dus het zit er wel, maar vaak kan ik er niet bij. Deze week gaat het emotioneel iets beter. Maar sterk ben ik nog lang niet. Het wrakkerige is er wat vanaf. Toch zie ik het weer als een grote stap onhoog op mijn persoonlijke ladder.

Woensdag een zenuwslopende dag gehad. Mijn kat was ziek. Niet ziekziek, maar zwak. Springen ging niet, strekken niet. Ze heeft altijd wel moeite met krolse dagen (ondanks de castratie, ze hoort ook geen eierstokken te hebben) maar deze keer kwam ze er niet zelf bovenop. Dinsdag was ze al niet zichzelf. Ik had ’s morgens dus een afspraak gemaakt en ik kon ’s middags terecht . Zenuwslopend, wat als ik haar ook nog verlies, we zijn al zoveel verloren de laatste tijd. Een cavia, Kevin, mijn kat Emmetje en mijn maatje Sjaak, de beste hond ooit!! Allemaal in een maandje tijd. Zenuwen razen door mijn lijf. Mandy kon eerder vrij nemen van haar werk, dus die heeft mij gehaald en gebracht. Je kon merken, dat ze zich groot hield voor mij. Endelijk aan de beurt. Helemaal nagekeken en ze oogde wel wat kwakjes, maar er kon niets gevonden worden. Ze heeft pijnstillers gekregen met onstekingsremmer erin en gisteren sjeesde ze door het huis voor het eerst. HAPPY….we gaan de pijnstillers afbouwen. Vrijdag was Nico jarig. Die heeft zichzelf een BMW cadeau gedaan. Geen nieuwe, maar het model, waar hij zo gek op is. Hij is er zo gelukkig mee. Vandaag laat hij hem even nakijken in zijn favo garage en dan zet hij zijn oude in de verkoop.
Hij vierde zijn verjaardag met een stel vrienden de dag erna. Naar de bios geweest en auto uitproberen. Niet als een gek hoor. Nico is een zuinig iemand. Je leest het, allemaal positief, dus ik klap in mijn handjes.
Thuis is de sfeer nu neutraal.
Zondag gaan we, als het goed is naar Someren, An en ik. An moest gisteren even naar haar lichaam luisteren en thuis bijladen. Dan mis ik haar wel hoor. Maar zondag gaan we tussen de vlinders zitten. Lijkt me zo leuk!! Ze hebben daar meer dieren, tropische, maar voor mij zijn de vlinders het meest aantrekkelijk.

Nu ben ik aan het wachten op iemand van de cv ketel voor onderhoud. Ook eng! Dat blijft een dingetje. Vreemde mensen. Niet weten wat me te wachten staat, ongemakkelijk. Ik denk dat ik alvast ga koken, dan ben ik bezig en dat leid me af. Nasi, dus ’s avonds smaakt hij dan nog beter ๐Ÿ™‚

Sterker?

Weer een paar ondernemende dagen achter de rug.
DE 24 uurs meting van mijn bloeddruk. Het viel me mee, weinig hinder van gehad, mijn arm voelt wel tintelend aan, maar kon ondanks toch goed slapen. Ik had 1 paniek aanval en dat kon je duidelijk terugzien. Daar had ik een hoge piek. De uitslag viel gelukkig mee, ik hoef geen extra medicatie, dus alleen 1 verandering en tot nu toe valt die ook mee. Ik tril meer, maar dat zou overgaan. Ook heb ik 1 ding meer meegekregen en dat is tegen de hooikoorts. Nou hopen dat dit aanslaat en ik geen piekogen meer krijg enzo.
Ook heb ik iets meer info over de gas-bypass gevraagd. Die werd me voorgesteld. Ik moet daar nog eens goed over nadenken thuis.

Gastric Bypass


Ze geven me dan een doorverwijzing naar het Bariatrisch Centrum in Bergen op Zoom. En zij geven me dan meer info over het traject wat je moet ondergaan. Het is zeker geen makkelijke oplossing. Het is een ondersteuning om het gewicht te verliezen en zo ook mijn suikerspiegel goed te houden. Deze week ging snel, veel gebeurd en snel gebeurd en volgend mij komt het nu binnen wat er gebeurd is, deze week.
Ik ben emo aan het worden en meestal komt er dan weer piekeren en janken. Ik zou willen dat ik daar ook sterker in word. Maar stiekum ben ik vandaag ook al trots op mezelf.

Bariatrisch Centrum


Het is wel een grote stap vooruit. En onomkeerbaar. Op deze manier krijg ik steeds meer zin in “mijn nieuwe leven” Ook heb ik zoiets van, waarom deed ik dit nooit eerder ? En meteen krijg ik van mezelf antwoord. Je doet er niet toe. Is dit dan zo sterk in mijn karakter geslopen? Waarom moet ik mezelf zo naar beneden halen? Ik denk dat ik een ander voor wil zijn, dan doet het niet zo’n pijn. Mensen zijn maar complexe dingen ๐Ÿ™‚

Bang

Al jaren slik ik dezelfde medicijnen en nu ben ik redelijk stabiel in mijn hoofd. Maar….. dat moet ik gaan veranderen en dat is eng. Degene die ik nodig heb voor mijn hoofd stabiel te houden, degene die werkt, die moet ik afbouwen en daar krijg ik een andere voor. Ze zegt, mijn dokter is een vrouw, vandaar “ze zegt” dat ik het twee weken moeilijk krijg en dat is eng. PANIEK !!!! Ik ben zo gevoelig voor veranderingen, Het moet, deze veroorzaakt hartproblemen en mijn bloeddruk is gevaarlijk hoog. Volgende week woensdag krijg ik een 24 uursmeting. Moet ik 24 uur met een kstje lopen en slapen. en van die uitkomst, gaan ze mijn andere medicijnen aanpassen. Nog een verandering. Of het nou van de paniek komt of niet, de laatste 4 dagen voel ik me klote. Het kan van de prednison nog zijn, maar ik voel me alsof ik elk moment kan wegvallen. Een soort koorts of zo, mijn wereld staat niet stil. Ook mijn maag en darmen doen vreemd. Met de prednison, heb ik mijn huis van boven naar onder gedaan, dus ik denk (hoop) dat dit de uitwerking daarvan is. Alles doet zo’n zeer. Ik krijg ook zwaardere trammadollekes, dat is wel fijn. Deze zijn niet meer afdoende.

Ander onderwerp.
Dit dorp viert feest, Koningsdag. Het ziet er allemaal wat leuker uit. Overal slingers en natuurlijk, de fanfare. Fanfare hoeft voor mij niet zo, maar het vrolijkt de boel wel op. Ik zag dat het afgezet was, met oranje slingers, net op het plein voor school. Net regende het, maar volgens mij is het nu droog en de zon breekt zelfs door. Hebben de mensen van de vrijmarkt weer geluk. Geniet ze !!

Iedereen een fijne koningsdag.

Zo moe

Hondsmoe. Maar wel hele fijne dagen gehad. We hebben zondag lekker met mijn eigen gezin en An geBBQd en de dag daarna nog even overgedaan.
Het was zo gezellig. Ik was bijna vergeten, dat het ook gezellig kon zijn. De hele week ervoor telkens wat gedaan. En het was een perfecte dag. Het weer was geweldig, het vlees was lekker, niemand was shago, daar geniet ik dan zo van. Toen de hele week afgezien, heel veel pijn, slaap, mijn lijf kan het niet zo goed aan. Maar die dagen, nemen ze niet meer af. Vandaag krabbel ik weer een beetje op. Dat is maar goed ook, superveel te doen. Mijn was loopt achter en mijn huis mag ook wel weer een stofzuiger zien, maar eerst mijn mannen verschonen. Onee, eerst naar de dokter. Ze wil mijn medicijnen bespreken en er 1 wisselen. Daar ben ik bang voor, want nu ben ik stabiel. We horen het straks…

Hormonen, duivelse dingen.

Ik voelde het gisteren al aankomen, het maandelijks genot. Nou ben ik 52 en nog is er braaf elke maand mijn hormonenfeest. Met alle pleziertjes die erbij horen. Vooral de hoofdpijn, bijna niet weg te slikken. Mijn bui….van superhyper, naar tranen met tuiten. Wanneer mag ik dit inleveren?
Mijn bui is soms zo erg, dat ik beslissingen neem, die ik anders niet neem. De spijt achteraf is dan nog erger. Nou heb ik een spiraal, een hormoon spiraal, die zwakt de boel af, dus het was eigenlijk nog veel erger. Soms hoor je dat vrouwen dit missen, zich minder vrouw voelen. In mijn geval is dat niet. Het is altijd al “een feestje” geweest. Alles gewoon heel hevig. Maar de buien. Daar wil ik zo graag vanaf. Heel de dag maal ik, mijn hersenen draaien overuren, vind mezelf zielig, nee, sterk, nee, mega zielig, onee, reuze sterk, powervrouw….zo vermoeiend.
Vooral de dingen die niet verwerkt zijn. Die drijven nu boven.
Daar kan ik nog niet mee beginnen, met verwerken. Maar…er is altijd wel wat afleiding te zoeken. Filmpje, poetsen, diertjes knuffelen en verwennen. Proberen me te verheugen op zondag, lekker met m’n gezin en An BBQen. En mee staat er een vriendin op de stoep. Heerlijk mee kunnen kletsen. Lekker de gedachtes kunnen verzetten. Ze was weer oma geworden. Trotse oma kwam de foto’s showen van haar kleinkinderen en ik kon lekker even mee drijven op haar geluksgevoel. Bedankt Marianne.
Morgen weer een dag. Heel misschien zet morgen de overgang door….Dromen kan altijd.

Woensdag, gehaktdag!

Als ik naar buiten kijk, word ik meteen vrolijk. De zon schijnt. Gisteren naar mijn psych geweest, was weer even geleden, dus ik moest er weer inkomen. Ze moest de woorden eruit trekken. Er was ook niet veel nieuws gebeurd. Ex man woont nog steeds hier, het gaat goed met mijn kinderen en mijn beestjes. Vanbinnen valt er genoeg te beleven. M’n paniek is iets minder aanwezig. Ik heb nog elke nacht paniekaanvallen, maar overdag is het wat minder. Dat heb ik overgehouden aan de bloeding in mijn hoofd. Angst en paniek. Daarvoor had ik het wel eens, nu leeft het op de voorgrond. De laatste 3 jaar waren zwaar. Zoveel mensen in mijn hoofd. Iedereen heeft er in gewroet en dat heeft ook de paniek doen groeien. Psych zei gisteren, dat ik achteruit was gegaan. De sterke vrouw (sterk=beetje minder angst) miste ze. Gisteren had ik veel pijn en was ik moe, dus ik was niet op mijn best. Daar heeft ze gelijk in. Als ik niet goed in mijn vel zit, zie je dat goed. Alleen al de manier van staan is al anders. Hoe ik kijk, hoe ik loop, hoe ik denk..hormonen doen ook veel, net prednison op, die schopt ook veel in de war. Je kon het ’s morgens al merken. Ik moest nog wakker worden, dus ik snuffelde wat in mijn Facebook en….ja, zielig filmpje van een hond, tranen in mijn ogen en mee dacht ik, uit die pc en wat gaan doen. Dat heb ik dan ook gedaan. Ruimen, strijken en zo. ‘S middags naar de psych. Mijn mobiel op het stuur geklemd en Pokรฉmon Go aan. Soms heb ik dat nodig, om de wereld om me heen een beetje te vergeten. Indrukken komen minder binnen op die manier. Sessie was best vermoeiend en dan weer terug naar huis, langs de winkel gefietst en daar zag ik een narsisjes in een eierschaal, dus die gekocht en rechtstreeks naar huis (bijna Pasen). daar aangekomen, kon ik eten gaan maken. Ik heb het makkelijk gehouden. Na een sessie ben ik gewoon even uitgeblust. Dat weet ik, dus makkelijke hap. Wel heb ik nog even in het zonnetje buiten gezeten, bij Mariska. Even vitamientjes opdoen. Daar een ijskoffie op. die staat nu ook voor mijn neus. Komend weekend gaan we lekker BBQ-en. Het wordt geweldig weer. Moet ik wel van te voren dat ding uitdoen. De winter eruit jagen. Lekker met m’n gezinnetje en An quality timen, in m’n eigen achtertuintje. Zo heb ik wat om naar uit te kijken. Ik vind BBQ zo lekker en zo gezellie. De tijd doorbrengen met mensen waar ik om geef, dat maakt het natuurlijk gezellig.
Een hele tijd heb ik een hekel aan dit huis gehad, omdat er zoveel in is gebeurd. Alsof een huis er wat aan kan doen ๐Ÿ™‚ Momenteel krijg ik er weer wat rust en wordt het ook weer een thuis ondanks dat m’n hondje er niet meer is. Die mis ik zo, mijn hondje. M’n Sjaakie. Het is ook goed te merken aan onze kat, dat ze nog steeds zoekende is. Sjaak vulde het huis zo veel. En nu weet je ook wat je mist. Hij was ook mijn deurbel en nu merk ik dat ik de deurbel niet hoor. Sjaak was waaks en hij blafte goed hard. Dan wist ik dat er iemand voor de deur stond. Ook als ik iets liet vallen van eten. Voor ik het op kon pakken, had hij het al. Hij was heel snel en ik rekende er ook op. Deed niet eens moeite om het op te pakken. Telkens krijg ik dan toch een soort van klap in mijn gezicht, bij elk ding wat ik gewend was. Ik mis hem zo erg. Zo erg had ik het nog niet ervaren. Sjaak zat in mij gewortled. Veronderstel dat er toch een hondje zou komen, dan blijft m’n Sjaak toch nummer 1. Maar ik neem geen hondje meer. Doet te veel pijn als er iets mee gebeurd. Ook weet je tegenwoordig niet, of er geen erfelijke aandoeningen zitten. Je hoort de ergste dingen. Patella alleen al, de pijn die zo’n beestje dan heeft. Nee, ik durf niet meer. Van de week, kreeg ik ineens een idee. Ik neem geen honden meer, maar ik kan het mijn kinderen niet ontzeggen. Het zou toch geweldig zijn, dan komt er toch een hondje ๐Ÿ™‚ en ineens vallen mijn argumenten in het niets. Ik wil heel graag, maar nee. Beter van niet. Misschien wel kipjes. Nee Nien, ook geen kippen!!
ik ga wat doen.

It’s a girl

25 jaar geleden, ’s avonds om 23.42 uur kwam Mandy op de wereld.
Vandaag is ze dus 25. Weer dringt het door, wat hebben we grote kinderen, ik zei het vanmorgen nog tegen m’n zusje en die had hetzelfde. Die zat aan een ontbijt met haar zoon. Terugkijkende op de jaren, weet ik dat we ze alle 25 meegemaakt hebben, maar toch, dat kleine huppelend mensje, in een zomerjurkje met een hoedje en dan die grote blauwe ogen… dat leek nog zo kort geleden.
Weer zo’n clichรฉ die me laat verbazen. Dan mag ik toch ook in mijn handen klappen van geluk hoor. 3 Kinderen, gezond. Dat probeer ik me toch ook wel te beseffen. Even goed inprenten, dit is geluk!!
Elke dag zo ongeveer, wil ik daar wel bij stil staan, bij hetgeen wat er wel is.
O, weet je waar ik ook mee bezig ben? Een hele simpele bucket list, met dingen die best te halen zijn. Zo zou ik best eens van een brug willen springen, zo het water in. Wetende dat het diep genoeg is en ik niet land op een wrak van een auto ofzo. (daar zit de angst) en ooit, ooit wil ik graag onder een waterval staan. Hoeft niet groot te zijn, liever niet zelfs, dan doet het water zeer bij het landen ๐Ÿ™‚ Ik denk ook, dat ik te lang heb stilgestaan, vergeten te leven. Ik mag weer leven. Ik mag dingen verwachten in m’n leven.
Zolang loop ik al met een ingebouwd schuldgevoel, dat ik iedereen te kort doe. Juist ook, omdat ik nooit tevreden ben met mezelf, heb ik het in mijn hoofd, dat er voor een ander ook nooit tevredenheid is over mij. Waar komt dat vandaan?
Nou, morgen is er weer een dag die we met twee handen aanpakken

Smile and live!

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑