Trapje op

Het wisselen van medicatie valt me heel zwaar, ik slaap een gat in de dag, jank als ik een wild bloemetje zie, zomaar in de harde wereld gegroeid…je snapt het wel. EMO. Gevoelens niet echt onder controle en dat kan ik niet gebruiken. Ik voel me weer als een paar jaar terug en toen vond ik mezelf een zwak misbaksel. Maar wanneer ben ik wel tevreden met mezelf?? Komt die dag ooit nog? Ondanks dat, hebben we wel hele fijne dagen achter de rug. Moederdag bijvoorbeeld. Mijn kinderen en An waren er. We hebben een leuke dag gehad, net als vroeger. Veel gelachen. Ook heb ik leuke cadeautjes gehad. Dat hebben we gisteren in elkaar gezet. Een hor boven. En uitzetijzers die niet uitsteken, anders werkt de hor niet echt 🙂 Mijn katje kan veilig rondneuzen nu, met de ramen open. Heerlijk.
Na moederdag hebben we het ’s avonds nog eens over gedaan, met de gourmet. De week erna was ik niks waard, maar die dagen pakken ze niet af!! Hopenlijk blijft het steken in mijn hoofd. Is niet meer zeker na mijn sab.
Vaak genoeg wel van die, oja, momenten, dus het zit er wel, maar vaak kan ik er niet bij. Deze week gaat het emotioneel iets beter. Maar sterk ben ik nog lang niet. Het wrakkerige is er wat vanaf. Toch zie ik het weer als een grote stap onhoog op mijn persoonlijke ladder.

Woensdag een zenuwslopende dag gehad. Mijn kat was ziek. Niet ziekziek, maar zwak. Springen ging niet, strekken niet. Ze heeft altijd wel moeite met krolse dagen (ondanks de castratie, ze hoort ook geen eierstokken te hebben) maar deze keer kwam ze er niet zelf bovenop. Dinsdag was ze al niet zichzelf. Ik had ’s morgens dus een afspraak gemaakt en ik kon ’s middags terecht . Zenuwslopend, wat als ik haar ook nog verlies, we zijn al zoveel verloren de laatste tijd. Een cavia, Kevin, mijn kat Emmetje en mijn maatje Sjaak, de beste hond ooit!! Allemaal in een maandje tijd. Zenuwen razen door mijn lijf. Mandy kon eerder vrij nemen van haar werk, dus die heeft mij gehaald en gebracht. Je kon merken, dat ze zich groot hield voor mij. Endelijk aan de beurt. Helemaal nagekeken en ze oogde wel wat kwakjes, maar er kon niets gevonden worden. Ze heeft pijnstillers gekregen met onstekingsremmer erin en gisteren sjeesde ze door het huis voor het eerst. HAPPY….we gaan de pijnstillers afbouwen. Vrijdag was Nico jarig. Die heeft zichzelf een BMW cadeau gedaan. Geen nieuwe, maar het model, waar hij zo gek op is. Hij is er zo gelukkig mee. Vandaag laat hij hem even nakijken in zijn favo garage en dan zet hij zijn oude in de verkoop.
Hij vierde zijn verjaardag met een stel vrienden de dag erna. Naar de bios geweest en auto uitproberen. Niet als een gek hoor. Nico is een zuinig iemand. Je leest het, allemaal positief, dus ik klap in mijn handjes.
Thuis is de sfeer nu neutraal.
Zondag gaan we, als het goed is naar Someren, An en ik. An moest gisteren even naar haar lichaam luisteren en thuis bijladen. Dan mis ik haar wel hoor. Maar zondag gaan we tussen de vlinders zitten. Lijkt me zo leuk!! Ze hebben daar meer dieren, tropische, maar voor mij zijn de vlinders het meest aantrekkelijk.

Nu ben ik aan het wachten op iemand van de cv ketel voor onderhoud. Ook eng! Dat blijft een dingetje. Vreemde mensen. Niet weten wat me te wachten staat, ongemakkelijk. Ik denk dat ik alvast ga koken, dan ben ik bezig en dat leid me af. Nasi, dus ’s avonds smaakt hij dan nog beter 🙂

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑