Rare dag

Vandaag voelt het, alsof ik een taak heb volbracht en dat ik nu mag doen wat ik wil. Ik mag happy zijn, ik mag ook best verdrietig zijn, ik mag alles en dat voelt raar. Maar de “druk” is er wel een beetje af, omdat ik “het” heb volbracht. Maar dat is vandaag. Er is niet 1 dag hetzelfde, daarom is het ook zo moeilijk uit te vogelen, hoe het leven in elkaar zit.
De laatste dagen heb ik veel gedaan. Misschien te veel, want vandaag was ik om 4 uur wakker. Euh, ik bedoel dus 16.00 uur…ik heb zo’n 14 uur achter elkaar geslapen. Dat is mega veel en ondanks dat, was ik niet suf. Wel is het raar om het avondeten te maken, als je net wakker bent πŸ™‚
Een hele rare dag vandaag. ‘S avonds de keuken schoongemaakt en nu ontspannen met een film, maar zoals alles, maakt de film ook weer veel emoties los. Eigenlijk moet ik gewoon naar mijn nest gaan en proberen te slapen. Maar je ziet het. Het is 3 uur geweest. Normaal past al lang niet meer bij mij. Ik ga het toch maar proberen, wie weet lukt het en heb ik morgen, over een paar uur bedoel ik, een normale dag haha.
Truste !!

Klim

Schud het van je af, probeer houvast te krijgen.
Schreeuw het van je af, door stil te zwijgen.
Lach, want het is ons geheim.
Maar onthou, bijvoorbeeld door deze rijm.
Klim omhoog, pak iets wat je houden kan.
Kom er boveruit, maak je plan.

Voel de warmte, voel je kracht.
Dat is de eerste stap, die op jou wacht.

Controle

Soms ben ik zo jaloers op mensen, die hun gevoel zo goed onder controle hebben. Vandaag begon het goed. Goed geslapen, dingen kunnen doen. Eten gemaakt. Buurvrouw kwam vragen, of ik mijn plastick zakken wou verhangen. Het is een ramp met die vieze dingen. Hier komen ze het plastick eens in de twee weken ophalen en ’s zomers in deze hitte, trekt het van die vieze groene vliegen aan. Ik heb een tuin in een L vorm en we zitten in de lange kant en na de helft begint een stuk naar links. Daar heb ik mijn kliko’s staan en mijn plastick zakken. Ik hang ze aan een spijker op, om muizen/ratten niet aan te moedigen. Laat mijn buren nou net andersom zitten, in het stuk waar ik mijn kliko’s heb staan. En afval stinkt!! Ik ben meteen gaan ruimen. Je wilt toch niet, dat een ander in jouw stank zit. Ik was ook zo blij, dat ze het aan mij kwam vragen. Hier in het dorpje waar we wonen, ben ik gewend dat alles rondom je gebeurt en zeker niet rechtstreeks. Maar ze vroeg het rechtstreeks en dan kan ik er ook wat aan doen. Probleem opgelost. Heerlijk toch?

Als ik dan ’s avonds zit en ik ben moe, dan ben ik gevoeliger en dan komen de tranen. Vooral tranen over de laatste jaren. Er is zoveel gebeurd en zoveel waar ik tevergeefs tegen vocht. Zoveel verdriet. Zoveel onmacht. Maar vooral heb ik ontdekt, hoe in en in gemeen mensen kunnen zijn. Mensen die aan de buitenkant zo aardig lijken, maar binnenin zo vreselijk gemeen zijn. Die met een glimlach op hun mond, je leven kapot willen maken. Daarom was ik ook blij met mijn buuf, die rechtstreeks vroeg, of ik er iets aan het probleem kon doen.

Het is zo’n mooi weer. Ik dwing mezelf bijna te genieten van allerlei dingen. En ik geniet ook, echt ook van de mooie dingen, kleine dingen, wondertjes, tegelijkertijd mis ik dan wel de mooie dingen die nooit meer terugkomen. Kroelen met mijn hondje, o wat mis ik Sjaakie. Laat er de komende tijd alleen leuke dingen gebeuren aub, ik denk niet dat ik voorlopig meer kan hebben. Ow…ik ben 53 nu. Mijn verjaardag was fijn. Genoten van m’n gezin en m’n vriendin. Er zijn echt wel plannen om mijn wereld groter te maken, maar voorlopig houden we het liever veilig klein. Afsluiten met een positieve gedachte, we komen er wel, stappie naar voor, stappie terug, 2 stapjes naar voor…..we komen er!!

Best warm

Het is half 3 ’s nachts en het is nu om uit te houden. Hittegolf. Ik wil even vertellen, dat ik weer wat relaxer ben. Sommige dagen, meestal met lastige hormonen, zijn gewoon te erg. De laatste jaren waren heel heftig en ik heb nog heel wat te verwerken. Soms voel je gewoon, dat het wel goed komt. Soms weet je het ook niet. Het vertrouwen in mensen is zo erg aangetast.

We komen er wel weer, maar het gaat lang duren.

Terug bij af?

Heel deze week van die belachelijke klote dromen. Nachtmerries, paniek. Mijn vriendin zei, ga dan naar je dokter. Ik zeg dit al zo’n 35 jaar tegen de dokter, maar nog nooit zijn ze er op verder gegaan. Hoe ik het ook vraag, of ik blijf volhouden, ik ga weg naar huis zonder oplossing. Het is zo vermoeiend, om zo je dag te beginnen, met die warboel in je kop. Ik herinner me meestal alles en vooral blijf ik het gevoel vasthouden, van die klotenacht. IK “ruim” mijn gedachtes op als ik ga slapen. Ik probeer zo moe te zijn, dat ik direct in slaap val. Ik kijk een film tot de laatste minuut, zodat ik hopelijk met de film in mijn kop ga slapen en niet met mijn eigen warboel. Hoe sterk dat ik normaal dan ook ben, hoe zwak ik nu ben. Dan die klote hormonen..grrrrrr…. en juist als ik zo ben, blijven die klote nachtmerries hangen. Cirkeltje? Koppijn hoort er ook bij. Dus misschien te veel pillekes, of net te weinig. Maar ik heb alle combo’s al geprobeerd. Zo fucking vermoeiend!!

Zo, even iets vrolijkers, want dit doet niemand goed. Mijn katje, m’n Harry, had van de week ineens een bult op haar achterkant. Wat kan dat nou weer zijn. Ik dacht, vrijdag bel ik de arts, ze heeft er geen pijn aan, het voelt als vocht, maar toch voor het weekend even laten checken. Maar gisteren was hij ineens een stuk kleiner. Dus dat liep goed af. Dat zat mee…ook leuk hΓ¨, iets wat meezit?

Mijn “wall of adventure” begint al te groeien. Niet spectaculair voor anderen misschien, maar hΓ©, ik doe dit voor mezelf. De leuke dingen in mijn leven accentueren. En vandaag ga ik een panty kopen, want ik heb een korte broek, ik!! Ja mensen, ook dikkerds kunnen warmte voelen, dus Nien gaat in een korte broek de zomer in. Horror? Dan kijk je de andere kant op. Om het compleet te maken, Nien plaatst er binnenkort gewoon een foto van op het blog…. Of ik stoer ben hahaha. Kijk, mijn bui, sarcastisch of niet, gaat wel de goede kant op. Ook nog een nieuwtje. Harry heeft het systeem van het kattenluikje door. Ze gaat van de kamer naar boven, maar terug de kamer in, dat moet ze nog leren. Het deurtje daar, zit iets verder weg en dat zal de uitdaging voor haar zijn. Maar ik vind het al zo knap dat ze de ene kant uitgaat. Het is zo’n voorzichtig beestje. Dus HOERA voor Harry.

Straks boodschappen doen. Dan is de dag weer ver voorbij. Misschien nog even buiten lummelen. En morgen is het weer Zondag, even er tussen uit.
Soms lijkt het echt, alsof ik de leuke dingen, minder kan handelen, omdat ik de volgende dag meestal verdrietig ben. Maar volgens mij is het juist, dat ik mezelf even kon laten gaan en even niet hoef op te passen, of ik iets verkeerds zeg of doe. Dan ben ik dus even de gewone Nien.
Maandag, dinsdag en morgen mag ik Nien zijn.
O, ik had nog werk, dat moet ik zo eerst even doen. Tot babbels weer πŸ™‚

Zomer?

Zo’n 30 graden buiten en ik heb een heerlijke dag gehad. Gisteren met mijn dochter in een foodmarket geweest. In oude casino bioscoop in Breda. Heel veel verschillende dingen gezien. Allemaal eetcubics uit verschillende landen. En Nien koos een hollandse hamburger πŸ™‚ Mandy had mini loempia’s en garnaal staarten in beslag. Het zag er allemaal zo leuk uit. Ook hadden we bubbelthee genomen. Icetea met celbubbels en een aardbei smaak, de bubbels zelf hadden ook nog een smaakje, dat je uiteraard zelf kon kiezen. Maar gewoon het weggaan met Mandy is voor mij al leuk genoeg. Vandaag met Anneke weggeweest. We hebben een tuincentrum bezocht waar ze knaafjes hadden. Ik smolt en bijna had ik er een paar genomen. Daarna hebben we koffie gedronken met iets lekkers en we hebben heerlijk gekletst. Anneke heeft aan een half woord genoeg en dat praat gewoon fijn. Ze heeft heel veel meegemaakt in een korte tijd en ik bewonder haar enorm.
Een hele fijne dag gehad en morgen is het een saaie dag thuis. De knaafjes roepen wel heel hard eigenlijk. In mijn achterhoofd hoor ik mezelf al zeggen dat ik nog een kooi heb en genoeg zooi om een kudde op te vangen. Verstandig zijn is soms zo moeilijk. Zondag was het vaderdag, ook die dag is normaal verlopen. Dat was fijn, daar zag ik heel erg tegenop. Bang dat de kinderen een rotdag zouden krijgen. Al met al mag ik helemaal niet klagen en dat doe ik dan ook niet. De dingen die we soms voor lief nemen, zijn de moeite waard, om bij stil te staan en te genieten. Straks nog even de tuin in, bloemen water geven en dan koffie en hangen. Deze dagen heb ik weer in the pocket!!

Chillen

Mooi weer geweest en binnen ook bezig geweest. Dus weinig met de pc gedaan. Ik ben aan het witten en tja, dat gaat niet snel. Al wil ik elke dag een beetje doen, het lukt me gewoonweg niet. De ene dag draait de wereld al, als ik op de eerste tree sta van mijn keukentrap, de andere dag heb ik geen energie, dan ook nog de gewone dingen proberen bij te houden. Soms is dat zo ontmoedigend. Ik wil zo graag. Na een week, heb ik de muren van de wc gedaan. Maar als ik het muurtje per muurtje doe, dan moet het toch klaar zijn, als de wc weer aan de beurt is πŸ™‚

Gisteren ben ik in Poppel geweest bij An. We hebben niet veel gedaan. Beetje chillen in de tuin, BBQ aangedaan en samen gezellig een leuke dag gehad. Lekker beppen, koffietje op. Was een fijne dag. En vorige week, toen hebben we veel dieren gezien. Van vlinders tot adelaars, van uiltjes tot slangen, stokstaartjes, aapjes…ongelooflijk veel. De dag erna was ik behoorlijk van de kaart. Dat wat we in 1 dag hadden gedaan, dat zou ik zo graag met mijn kinderen gedaan hebben. Had ik maar mijn rijbewijs gehaald. Gewoon toen ik ging werken, geΓ«ist, dat ik een percentage van mijn loon in een rijbewijs kon steken. Wat ben ik altijd een watje geweest.

Maar dat heeft me een week gekost, om het in mijn hoofd weer helder te krijgen. Van het ene moment, naar het andere, van de ene gedachte, naar de andere, waarom dit en waarom dat. Toch merk ik, al is het met mierenstapjes, dat ik de dingen kan oplossen. En als het logisch is, dan zijn de vragen weg en kan ik het een plekje geven. Dat wil niet zeggen, dat er overal een oplossing voor is gekomen, maar dat ik me neerleg dat het gebeurd is. Dat ik er niets aan kan doen, om het te verbeteren, maar dat ik heb geleerd en er de volgende keer beter op kan reageren. Praten helpt ook.

Hier enkele foto’s van de diertjes πŸ™‚

Hey Google

Hoeveel zoektochten ik al gehad heb, veel in ieder geval. Mijn logica waar ik iets wegleg, is per minuut verschillend. Vanmorgen dacht ik ineens, wat zou het leuk zijn om mijn knaafjes te streamen hier. Het kan met een oude IPad en ja, waar heb ik dat ding gelegd. Op het moment dat ik dat deed, vond ik het vast en zeker een geweldig idee.
Paar uur verder, boven en onder in het huis, had ik een helder idee en ja, daar lag hij. Nou heeft iedereen dat wel eens natuurlijk. Bij mij komt het vaak voor. Maar ik vind het wel. Ook omdat ik niet opgeef. Ooit moet weer dat helder moment komen, waar de logica van toen weer in me opkomt.
Heb ik trouwens ook met films en ik word gek van mezelf als ik het niet weet. Zonder internet zou ik al knetter zijn. Lang leve Google. Nico heeft beneden en op zijn kamer ook zo’n google ding, die van alles kan en ik moet zeggen, het word steeds meer gebruikt. Voor koken bijvoorbeeld. Hee Google, zet alarm in 10 minuten en na die 10 minuten klinkt het geluid van de wekker. Handig, want ik kan soms tig keer op de klok kijken en na een paar keer komt pas de tijd echt binnen. Als ik niet op een liedje kan komen, of een acteur, of wat voor vraag dan ook, dan helpt google. Ook werkt het samen met spotify, dus als ik zin in muziek heb, Hee Google…… Steeds vaker en soms ook dagen niet. Dan vergeet ik het dat hij staat te wachten op het volgende commando. Je moet wel specifiek zijn trouwens, soms denk ik dat het te veel begrijpt. Dan staat het alarm op 10 minuten en dan vraag ik, “Hoeveel tijd heb ik nog?” Hij gaat dan schatten, hoeveel tijd ik meega en dat wil toch bijna niemand weten?

Nou ben ik echt geen ster in de Engelse taal, maar hij verstaat me beter, als ik het vraag in het engels..wat zegt dat over mij?
Vannacht heb ik een nacht overgeslagen met slapen. De nieuwe pillekes laten me een gat in de dag slapen en zo verslaap ik alles. Dus wil ik mezelf een beetje trainen om op deze manier wat tijd te winnen. Straks loop ik even naar de slager, of fietsen, kan ook en dan hoop ik dat ik verder niet te veel zit, want ik ga het nu wel voelen. Heel misschien fiets ik wel wat verder, heeeeel heeeeel misschien… wakker blijven Nien, wakker blijven.

Trapje op

Het wisselen van medicatie valt me heel zwaar, ik slaap een gat in de dag, jank als ik een wild bloemetje zie, zomaar in de harde wereld gegroeid…je snapt het wel. EMO. Gevoelens niet echt onder controle en dat kan ik niet gebruiken. Ik voel me weer als een paar jaar terug en toen vond ik mezelf een zwak misbaksel. Maar wanneer ben ik wel tevreden met mezelf?? Komt die dag ooit nog? Ondanks dat, hebben we wel hele fijne dagen achter de rug. Moederdag bijvoorbeeld. Mijn kinderen en An waren er. We hebben een leuke dag gehad, net als vroeger. Veel gelachen. Ook heb ik leuke cadeautjes gehad. Dat hebben we gisteren in elkaar gezet. Een hor boven. En uitzetijzers die niet uitsteken, anders werkt de hor niet echt πŸ™‚ Mijn katje kan veilig rondneuzen nu, met de ramen open. Heerlijk.
Na moederdag hebben we het ’s avonds nog eens over gedaan, met de gourmet. De week erna was ik niks waard, maar die dagen pakken ze niet af!! Hopenlijk blijft het steken in mijn hoofd. Is niet meer zeker na mijn sab.
Vaak genoeg wel van die, oja, momenten, dus het zit er wel, maar vaak kan ik er niet bij. Deze week gaat het emotioneel iets beter. Maar sterk ben ik nog lang niet. Het wrakkerige is er wat vanaf. Toch zie ik het weer als een grote stap onhoog op mijn persoonlijke ladder.

Woensdag een zenuwslopende dag gehad. Mijn kat was ziek. Niet ziekziek, maar zwak. Springen ging niet, strekken niet. Ze heeft altijd wel moeite met krolse dagen (ondanks de castratie, ze hoort ook geen eierstokken te hebben) maar deze keer kwam ze er niet zelf bovenop. Dinsdag was ze al niet zichzelf. Ik had ’s morgens dus een afspraak gemaakt en ik kon ’s middags terecht . Zenuwslopend, wat als ik haar ook nog verlies, we zijn al zoveel verloren de laatste tijd. Een cavia, Kevin, mijn kat Emmetje en mijn maatje Sjaak, de beste hond ooit!! Allemaal in een maandje tijd. Zenuwen razen door mijn lijf. Mandy kon eerder vrij nemen van haar werk, dus die heeft mij gehaald en gebracht. Je kon merken, dat ze zich groot hield voor mij. Endelijk aan de beurt. Helemaal nagekeken en ze oogde wel wat kwakjes, maar er kon niets gevonden worden. Ze heeft pijnstillers gekregen met onstekingsremmer erin en gisteren sjeesde ze door het huis voor het eerst. HAPPY….we gaan de pijnstillers afbouwen. Vrijdag was Nico jarig. Die heeft zichzelf een BMW cadeau gedaan. Geen nieuwe, maar het model, waar hij zo gek op is. Hij is er zo gelukkig mee. Vandaag laat hij hem even nakijken in zijn favo garage en dan zet hij zijn oude in de verkoop.
Hij vierde zijn verjaardag met een stel vrienden de dag erna. Naar de bios geweest en auto uitproberen. Niet als een gek hoor. Nico is een zuinig iemand. Je leest het, allemaal positief, dus ik klap in mijn handjes.
Thuis is de sfeer nu neutraal.
Zondag gaan we, als het goed is naar Someren, An en ik. An moest gisteren even naar haar lichaam luisteren en thuis bijladen. Dan mis ik haar wel hoor. Maar zondag gaan we tussen de vlinders zitten. Lijkt me zo leuk!! Ze hebben daar meer dieren, tropische, maar voor mij zijn de vlinders het meest aantrekkelijk.

Nu ben ik aan het wachten op iemand van de cv ketel voor onderhoud. Ook eng! Dat blijft een dingetje. Vreemde mensen. Niet weten wat me te wachten staat, ongemakkelijk. Ik denk dat ik alvast ga koken, dan ben ik bezig en dat leid me af. Nasi, dus ’s avonds smaakt hij dan nog beter πŸ™‚

Sterker?

Weer een paar ondernemende dagen achter de rug.
DE 24 uurs meting van mijn bloeddruk. Het viel me mee, weinig hinder van gehad, mijn arm voelt wel tintelend aan, maar kon ondanks toch goed slapen. Ik had 1 paniek aanval en dat kon je duidelijk terugzien. Daar had ik een hoge piek. De uitslag viel gelukkig mee, ik hoef geen extra medicatie, dus alleen 1 verandering en tot nu toe valt die ook mee. Ik tril meer, maar dat zou overgaan. Ook heb ik 1 ding meer meegekregen en dat is tegen de hooikoorts. Nou hopen dat dit aanslaat en ik geen piekogen meer krijg enzo.
Ook heb ik iets meer info over de gas-bypass gevraagd. Die werd me voorgesteld. Ik moet daar nog eens goed over nadenken thuis.

Gastric Bypass


Ze geven me dan een doorverwijzing naar het Bariatrisch Centrum in Bergen op Zoom. En zij geven me dan meer info over het traject wat je moet ondergaan. Het is zeker geen makkelijke oplossing. Het is een ondersteuning om het gewicht te verliezen en zo ook mijn suikerspiegel goed te houden. Deze week ging snel, veel gebeurd en snel gebeurd en volgend mij komt het nu binnen wat er gebeurd is, deze week.
Ik ben emo aan het worden en meestal komt er dan weer piekeren en janken. Ik zou willen dat ik daar ook sterker in word. Maar stiekum ben ik vandaag ook al trots op mezelf.

Bariatrisch Centrum


Het is wel een grote stap vooruit. En onomkeerbaar. Op deze manier krijg ik steeds meer zin in “mijn nieuwe leven” Ook heb ik zoiets van, waarom deed ik dit nooit eerder ? En meteen krijg ik van mezelf antwoord. Je doet er niet toe. Is dit dan zo sterk in mijn karakter geslopen? Waarom moet ik mezelf zo naar beneden halen? Ik denk dat ik een ander voor wil zijn, dan doet het niet zo’n pijn. Mensen zijn maar complexe dingen πŸ™‚

Proudly powered by WordPress | Theme: Baskerville 2 by Anders Noren.

Up ↑